Pałac Wersalski

Panorama Pałacu Wersalskiego

Pałac wersalski – pałac królewski w Wersalu, na przedmieściach Paryża, symbol francuskiej monarchii absolutnej.

Pałac projektowali architekci królewscy Louis Le Vau i Jules Hardouin-Mansart. Wnętrza projektował Charles Le Brun, a André Le Nôtre zaprojektował ogrody. W 1682 pałac w Wersalu stał się oficjalną rezydencją króla Francji i przejął rolę faktycznej stolicy kraju. W XVIII w. w parku wersalskim wzniesiono dwa mniejsze pałace Grand Trianon, Petit Trianon.

Versailles dans les nuages

Autor: Esalia (Praca własna) [CC-BY-SA-3.0], undefined

Obecnie pałac jest odwiedzany przez około 10 milionów zwiedzających rocznie i stanowi jedną z największych atrakcji turystycznych Francji. Znajduje się w nim 700 pomieszczeń, z których 120 udostępnia się publiczności.

Parc de Versailles (2653056630)

Autor: edwin.11 (Parc de VersaillesUploaded by russavia) [CC-BY-2.0], undefined

Przed pałacem znajduje się liczący prawie 6 ha półkolisty plac, który zaprojektowano z myślą o rewiach wojskowych. Plac ma podstawę 350 m oraz szerokość 220 m i stanowi unikatowy przykład planu promienistego. Na placu zbiegają się trzy szerokie aleje.

Pałac posiada trzy dziedzińce: Cour des Ministres (Dziedziniec Ministrów), Cour Royale (Dziedziniec Królewski) z konnym posągiem Ludwika XIV i Cour de Marbre (Dziedziniec Marmurowy) z częścią zabudowań stanowiących część zameczku myśliwskiego Ludwika XIII z białego kamienia i czerwonej cegły.

ExterieurVersailles

Autor: Ines Urdaneta (Praca własna) [CC-BY-SA-3.0], undefined

Najsłynniejsza wśród pałacowych fasad ma 560 m długości i wychodzi na pięknie rozplanowany ogród. Wysunięta część środkowa pałacu jest dziełem Le Vau, natomiast dwa cofnięte skrzydła powstały według Hardouin-Mansarta.

Pałac składa się z dwóch kondygnacji, dolnej zakończonej łukami i górnej z pasem filarów, pilastrów i wysokich okien. Całość wieńczy balustradowa attyka, w której znajdowały się mieszkania członków ogromnego dworu królewskiego. Król i książęta zamieszkiwali część środkową i skrzydła pałacu.

ChateauVersailles

Autor: Tkx (Praca własna) [GFDL lub CC-BY-SA-3.0], undefined

Z Cour Royale poprzez Skrzydło Ludwika XIV, dochodzi się do wnętrza pałacu, gdzie mieści się Muzeum Historyczne, którego jedenaście komnat prezentuje epokę Ludwika XIII i Ludwika XIV. Z Muzeum można przejść do Opery zaprojektowanej przez Gabriela w 1770 r. z okazji zaślubin Ludwika XVI z Marią Antoniną. Sala jest udekorowana rzeźbionymi w drzewie i pozłacanymi ornamentami na błękitnym tle.

Versailles Palace

Autor: Eric Pouhier (Praca własna) [CC-BY-SA-2.5], undefined

Na piętrze pałacu znajduje się kaplica zbudowana w latach 1698-1710 według projektu Hardouin-Mansarta. Posiada ona trzy nawy i czworoboczne filary podtrzymujące łuki zwieńczone galerią ze żłobionymi kolumnami. Na tym samym piętrze mieści się sześć wielkich komnat Grand Appartement – gdzie władca przyjmował swych dworzan trzy razy w tygodniu, między szóstą a dziesiątą wieczorem. W apartamentach królowej (w złotym gabinecie) prezentowane będzie zakupione w 2011 za 6,75 mln euro oryginalne biurko Marii Antoniny.

Chateau de Versailles 2011 Galerie des Glaces

Autor: Lionel Allorge (Praca własna) [GFDL, CC-BY-SA-3.0-2.5-2.0-1.0 lub FAL], undefined

Najświetniejszym pomieszczeniem pałacu jest Galeria Zwierciadlana, do której wchodzi się przez Salon Wojny. Galeria zbudowana pod nadzorem Hardouina-Mansarta ma 74 m długości i 10 m szerokości. Jej sklepienie zdobią malowidła Le Bruna, przedstawiające wielkie francuskie zwycięstwa. Galeria zawdzięcza swą sławę siedemnastu ogromnym oknom wychodzącym na park i odbijającym się w takiej samej liczbie luster na przeciwległej ścianie.

Chateau de Versailles Petit appartement du roi .jpg 030

Autor: Lionel Allorge (Praca własna) [GFDL, CC-BY-SA-3.0-2.5-2.0-1.0 lub FAL], undefined

Pałac wersalski służył za wzór dla architektów projektujących rezydencje królewskie w innych krajach (np. Pałac Sanssouci w Poczdamie, Pałac Zimowy w Petersburgu).

Park wersalski zajmuje obszar o powierzchni 800 ha. Znajduje się w nim ogród zaprojektowany przez André Le Nôtre’a o powierzchni 250 akrów, który jest uważany za pierwowzór ogrodu w stylu francuskim, ze względu na swe eleganckie rozplanowanie i dekoracje. Został zaprojektowany jako dopełnienie pałacu. W północnej części parku znajdują się pałacyki Grand Trianon, Petit Trianon, kolejne ogrody, oraz Hameau de la Reine mała wiejska wioska wybudowana dla Marii Antoniny.

Cour de marbre vue de l'appartement de la Du Barry - DSC 0314

Autor: Trizek (Praca własna) [GFDL lub CC-BY-SA-3.0-2.5-2.0-1.0], undefined

Ogród powstał na geometrycznym planie, jednak nie można mówić o jego monotonii. U stóp centralnego tarasu w basenie Latony znajduje się arcydzieło Mary’ego ukazujące boginię z synem i córką, Apollonem i Dianą. Rzeźba góruje nad koncentrycznymi basenami w kształcie piramidy. Za basenem Latony rozciąga się długa aleja Tapis-Vert (zielonych dywanów), która prowadzi do basenu solarnego bóśtwa – Apollina. Rydwan ciągniony przez cztery konie wynurza się władczo z wody, zaś trytony dmuchają w muszle oznajmiając nadejście boga. Ta dynamiczna i równocześnie majestatyczna grupa dłuta Jean-Baptiste Tuby’ego stanowi niejako symbol okresu największej świetności Wersalu. Za basenem Apollina rozciąga się obszar zieleni z wielkim kanałem, którego bieg przecina w połowie mały kanał.

78-Versailles-château-sud-ouest

Autor: JC Allin (Praca własna) [CC-BY-SA-3.0], undefined

Gwałtowna burza w dniu 26 grudnia 1999 powaliła 18 500 drzew w parku wersalskim. W celu odtworzenia stanu pierwotnego zorganizowano finansowaną częściowo przez osoby prywatne akcję „10 000 drzew dla Wersalu”, w ramach której na nowo zostanie obsadzana lipami między innymi „gwiazda królewska” (l'Étoile Royale) na końcu Wielkiego Kanału.

© Źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)
TEKST na licencji CC-BY-SA 3.0